| Il DIVO -directed by Paolo Sorrentino |
Sinopsis: Rome. Muzg.Teksa gjithkush fle, nje burre rri zgjuar. Ky burre eshte Xhulio Andreoti. Ai rri zgjuar pasi i duhet te punoje, te shkruaje libra, te merret me njerez te rendesishem dhe se fundmi por jo e fundit, atij i duhet t’i lutet apo falet Zotit. I qete, i zoti dhe i paskrupullt, Andreoti eshte sinonim i fuqise ne Itali per rreth 4 dekada. Ne fillim te viteve 90 kjo figure sa pa emocion aq edhe intuitive, sa e dyshimte aq edhe e sigurte, pa arrogance dhe pa modesti,shfaqet e sigurt ne marrjen e mandatit te tij te shtate si kryeminister. Ne prag te te 70tave Andreoti eshte nje i plotfuqishem,i cili megjithe respektin ne Zot, nuk ka frike nga askush dhe as nuk e njeh sensin e adhurimit, perderisa eshte mesuar ta shohe ate te stampuar ne fytyrat e interlokutoreve te tij. Sadisfaksioni i tij eshte i pazeshem dhe pa dridhje qepiku.Per te sadisfaksioni eshte Pushteti me te cilin ai ka nje marredhenie simbolike.Ai eshte i paprekur nga asgje,i pandryshueshem derisa kunderfuqia me e forte ne Itali,Mafia,i shpall lufte.Gjerat ndryshojne,ndoshta edhe per nje njeri enigmatik si Andreoti. Por pyetja eshte:A ndryshojne vertet gjerat apo vetem duket sikur? Por duhet te jemi te sigurt per nje gje: Eshte veshtire ti nxjerresh bojen Andreotit, njeriut i cili i njeh me mire se cdonjeri prej nesh rruget e botes.
|
|||||||











